Ευανθία Ρεμπούτσικα: πριν από τον Λυκαβηττό, μιλά για τη μουσική, τη μνήμη και την αξιοπρέπεια των δημιουργών

Η Ευανθία Ρεμπούτσικα στον Λυκαβηττό στις 17 Σεπτεμβρίου δεν είναι απλώς άλλη μία στάση μιας καλοκαιρινής περιοδείας. Λίγες ημέρες πριν επιστρέψει στο αθηναϊκό θέατρο, η συνθέτρια μίλησε για όσα βρίσκονται πίσω από τις μελωδίες: τη μνήμη, την ανάγκη να συνεχίζει κανείς να δημιουργεί και, κυρίως, το δικαίωμα των ανθρώπων της τέχνης να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια από τη δουλειά τους.

Η αφορμή είναι μια νέα συνέντευξή της στο NEWS 24/7, δημοσιευμένη την 1η Σεπτεμβρίου. Η Ρεμπούτσικα βρίσκεται σε μια περίοδο όπου το κόκκινο βιολί της εξακολουθεί να ταξιδεύει από σκηνή σε σκηνή, όμως η συζήτηση δεν μένει στο πρόγραμμα μιας συναυλίας. Ανοίγει προς το πώς γεννιέται η μουσική, πώς συνδέεται με προσωπικές και συλλογικές αναμνήσεις και τι σημαίνει να επιμένεις σε μια καλλιτεχνική διαδρομή χωρίς να αντιμετωπίζεις την τέχνη ως αναλώσιμο προϊόν.

Η Ευανθία Ρεμπούτσικα στον Λυκαβηττό και οι μουσικές που γίνονται μνήμη

Στις 17 Σεπτεμβρίου, στις 21:00, η Ευανθία Ρεμπούτσικα ανεβαίνει στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, στην κεντρική αθηναϊκή στάση της φετινής περιοδείας της. Το πρόγραμμα αναμένεται να κινηθεί μέσα σε διαφορετικές περιόδους της πορείας της: μουσικές για τον κινηματογράφο και το θέατρο, ορχηστρικές συνθέσεις και κομμάτια που έχουν αποκτήσει τη δική τους ζωή πέρα από τις εικόνες για τις οποίες αρχικά γράφτηκαν.

Αυτό είναι άλλωστε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά της γραφής της. Η μουσική της μπορεί να ξεκινήσει από μια κινηματογραφική σκηνή, αλλά συχνά συνεχίζει μόνη της. Το κοινό την κουβαλά σε άλλες στιγμές, σε άλλες πόλεις, σε προσωπικές ιστορίες που δεν έχουν καμία σχέση με το αρχικό έργο. Εκεί βρίσκεται ίσως και η ιδιαίτερη δύναμη ενός soundtrack: όταν παύει να είναι απλώς συνοδεία και γίνεται αυτόνομη ανάμνηση.

«Οι άνθρωποι που δημιουργούν πρέπει να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια»

Η φράση που ξεχωρίζει από τη νέα συνέντευξη δεν αφορά κάποιο επόμενο δίσκο ή μια εντυπωσιακή συνεργασία. Αφορά την ίδια τη συνθήκη της δημιουργίας. Η Ρεμπούτσικα βάζει στο κέντρο κάτι που συχνά χάνεται πίσω από τα streams, τα sold out και τους αριθμούς: ο μουσικός είναι εργαζόμενος και η δημιουργία χρειάζεται χρόνο, χώρο και οικονομική δυνατότητα για να υπάρξει.

Σε μια εποχή όπου η μουσική καταναλώνεται γρήγορα και η αξία της συχνά μεταφράζεται σε μετρήσεις πλατφορμών, η επισήμανση έχει βάρος. Η ελληνική σκηνή διαθέτει δημιουργούς, ερμηνευτές και μουσικούς υψηλού επιπέδου, αλλά η βιωσιμότητα μιας καλλιτεχνικής πορείας δεν είναι αυτονόητη. Το ζήτημα αγγίζει από τα πνευματικά δικαιώματα μέχρι τις αμοιβές των ζωντανών εμφανίσεων και από τη δισκογραφία μέχρι την πραγματικότητα των ανεξάρτητων μουσικών.

Η ίδια η διαδρομή της Ρεμπούτσικα δείχνει μια διαφορετική σχέση με τον χρόνο. Από την «Πολίτικη Κουζίνα» και τις κινηματογραφικές μουσικές μέχρι τις συναυλίες της στη Μεσόγειο και τις συνεργασίες της, δεν έχτισε την παρουσία της πάνω στην ταχύτητα. Έχτισε έναν αναγνωρίσιμο ηχητικό κόσμο, στον οποίο το βιολί λειτουργεί σχεδόν σαν δεύτερη φωνή.

Ένα φθινοπωρινό ραντεβού με θέα την Αθήνα

Ο Λυκαβηττός ταιριάζει σε αυτή τη μουσική ακριβώς επειδή δεν είναι ουδέτερος χώρος. Κουβαλά δεκαετίες συναυλιών και μια ολόκληρη αστική μυθολογία. Η εμφάνιση της Ρεμπούτσικα εκεί έρχεται μέσα σε έναν γεμάτο συναυλιακό Σεπτέμβριο, που το Svoice έχει ήδη χαρτογραφήσει στον οδηγό του για την ελληνική σκηνή.

Η διαφορά είναι ότι αυτή η βραδιά δεν στηρίζεται στην ένταση ή στο θέαμα. Στηρίζεται στη μελωδία και στην αφήγηση. Κι αν υπάρχει ένα νήμα που ενώνει όσα λέει σήμερα η Ευανθία Ρεμπούτσικα με όσα παίζει εδώ και χρόνια, είναι η ιδέα ότι η μουσική δεν χρειάζεται να φωνάζει για να αφήσει ίχνος.

Πληροφορίες: Ευανθία Ρεμπούτσικα, Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026, ώρα 21:00. Περισσότερα στη συνέντευξη του NEWS 24/7.