Μανώλης Μητσιάς: η “καθαρή” φωνή του έντεχνου και του λαϊκού

Ο Μανώλης Μητσιάς είναι από εκείνους τους ερμηνευτές που δεν χρειάστηκαν “φασαρία” για να μείνουν.

Με καθαρή άρθρωση, μέτρο και επιλογές με ουσία, άφησε ισχυρό αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι, χτίζοντας μια διαδρομή που ακουμπά τόσο το έντεχνο όσο και το λαϊκό.

Ο Μανώλης Μητσιάς (γεννημένος 26 Φεβρουαρίου 1946, Δουμπιά Χαλκιδικής) είναι από τις πιο σταθερές και αναγνωρίσιμες φωνές του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού, με πορεία που ακουμπά τόσο το έντεχνο όσο και το λαϊκό.

Πρώτα ακούσματα: εκκλησία, βυζαντινή μουσική και “σχολείο” πειθαρχίας

Πριν έρθουν οι μεγάλες σκηνές, υπήρξε η εκκλησία: από μικρός ασχολήθηκε με τη βυζαντινή μουσική, ψάλλοντας στο χωριό του – ένα ξεκίνημα που πολλοί θεωρούν “βάση” για καθαρή άρθρωση και ερμηνευτικό μέτρο.

Θεσσαλονίκη: σπουδές, χορωδία και τα πρώτα βήματα

Αργότερα βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη για σπουδές και έγινε μέλος της χορωδίας της Λέσχης Γραμμάτων και Τεχνών Βορείου Ελλάδος. Εκεί ωρίμασε καλλιτεχνικά και άρχισε να “γράφει” η παρουσία του σε ζωντανές μουσικές βραδιές/χώρους της πόλης, πριν ανοίξει ο δρόμος για την πανελλαδική αναγνώριση.

Η ταυτότητά του: έντεχνο με λαϊκή ρίζα (και συνεργασίες-βαριά λίστα)

Αυτό που τον ξεχωρίζει είναι η ισορροπία: ούτε υπερβολές, ούτε “σκηνικά” – φωνή μπροστά, καθαρή γραμμή και επιλογές με ουσία. Και κάπως έτσι ήρθαν οι συνεργασίες με κορυφαίους δημιουργούς του ελληνικού τραγουδιού (Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Ξαρχάκος, Μούτσης, Μαρκόπουλος, Μικρούτσικος, Λεοντής κ.ά.).

Γιατί “κρατάει” στο χρόνο

Ο Μητσιάς είναι από τις περιπτώσεις που η καριέρα δεν στηρίχτηκε σε μόδες αλλά σε ρεπερτόριο και ερμηνεία. Γι’ αυτό και παραμένει σημείο αναφοράς στη σκηνή της ελληνικής μουσικής, με παρουσία που απλώνεται από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 μέχρι σήμερα.