Ο δίσκος χωρίς τίτλο. Πώς οι Led Zeppelin απάντησαν στους κριτικούς

Στις 8 Νοεμβρίου 1971 η Atlantic κυκλοφόρησε τον τέταρτο δίσκο των Led Zeppelin. Στο εξώφυλλο δεν υπήρχε ούτε τίτλος ούτε καν το όνομα του συγκροτήματος μόνο η φωτογραφία ενός γέρου με ένα δεμάτι ξύλα στην πλάτη. Στο εσωτερικό περιτύλιγμα, τέσσερα σχεδιασμένα στο χέρι σύμβολα, ένα για κάθε μέλος.

Δεν ήταν ιδιοτροπία. Ήταν απάντηση. Το προηγούμενο άλμπουμ, το «Led Zeppelin III», είχε δεχτεί χλιαρές και κάποτε απαξιωτικές κριτικές, και ο Τζίμι Πέιτζ το είχε πάρει προσωπικά. Αποφάσισε ότι ο επόμενος δίσκος δεν θα είχε όνομα καθόλου ας τον κρίνουν μόνο από τη μουσική. Το αποτέλεσμα είναι ότι μέχρι σήμερα ο δίσκος δεν έχει επίσημη ονομασία: τον λένε «Led Zeppelin IV», «Four Symbols», «Zoso», «Runes», «The Fourth Album».

Οι ηχογραφήσεις ξεκίνησαν στις 5 Δεκεμβρίου 1970 στα στούντιο Island του Λονδίνου, με το «Black Dog». Τον Ιανουάριο όμως το συγκρότημα έφυγε από την πόλη και εγκαταστάθηκε στο Headley Grange, ένα παλιό εξοχικό στο Χάμσαϊρ που κάποτε λειτουργούσε ως πτωχοκομείο. Εκεί ζούσαν, έγραφαν και ηχογραφούσαν με το κινητό στούντιο των Rolling Stones.

Το σπίτι μπήκε μέσα στον δίσκο. Το «Black Dog» πήρε το όνομά του από έναν σκύλο που τριγύριζε στον κήπο. Και ο γιγάντιος ήχος των τυμπάνων στο «When the Levee Breaks» προέκυψε επειδή έστησαν τα ντραμς του Τζον Μπόναμ στο κλιμακοστάσιο του κτιρίου και άφησαν τον χώρο να κάνει τη δουλειά.

Το «Stairway to Heaven» ακολούθησε άλλη διαδρομή: το έγραψε κυρίως ο Πέιτζ και ηχογραφήθηκε στο Λονδίνο, με τους στίχους να παίρνουν μορφή στο Headley Grange. Οκτώ λεπτά, που ο Πέιτζ φρόντισε να τυπωθούν ολόκληρα στο εσωτερικό περιτύλιγμα.

Και εδώ είναι ίσως το πιο εντυπωσιακό: το «Stairway to Heaven» δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως σινγκλ σε βινύλιο. Παρ’ όλα αυτά έγινε το πιο ζητούμενο τραγούδι στα αμερικανικά FM ραδιόφωνα, κρατώντας τον δίσκο στα σαράντα κορυφαία επί έξι μήνες.

Σινγκλ βγήκαν άλλα: το «Black Dog» τον Δεκέμβριο του 1971 και το «Rock and Roll» τον Φεβρουάριο του 1972. Στην περιοδεία του χειμώνα εκείνης της χρονιάς, τα τέσσερα σύμβολα προβάλλονταν πάνω στον εξοπλισμό της σκηνής.

Πενήντα πέντε χρόνια μετά, ο δίσκος που κυκλοφόρησε χωρίς όνομα έχει πουλήσει πάνω από τριάντα εφτά εκατομμύρια αντίτυπα και τα τέσσερα σύμβολα λειτουργούν ως το σήμα του συγκροτήματος. Ο Πέιτζ δεν εξήγησε ποτέ δημόσια τι σημαίνει το δικό του.

Τι άλλο έγινε στις 8 Νοεμβρίου