Κούλης Στολίγκας – μια σκηνική μορφή που άφησε εποχή

Ο Κούλης Στολίγκας (κατά κόσμον Ιωάννης Σίσκος) με ξεχωριστό κωμικό ένστικτο και μακρά πορεία σε θέατρο και κινηματογράφο.

Ο Κούλης Στολίγκας υπήρξε μια από τις πιο χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες της ελληνικής επιθεώρησης και της οπερέτας, ένας ηθοποιός με έντονο κωμικό νεύρο που άφησε το αποτύπωμά του τόσο στη σκηνή όσο και στον κινηματογράφο. Πίσω από το καλλιτεχνικό του όνομα βρισκόταν ο Ιωάννης Σίσκος, γεννημένος το 1909 στη Δράμα.

Η είσοδός του στον κόσμο του θεάματος είχε κάτι από “σενάριο” παλιάς εποχής: ακόμα μαθητής γυμνασίου, άφησε το σπίτι του και ακολούθησε περιοδεύοντα θίασο ως τενόρος. Επέστρεψε αργότερα, λίγο πριν καταταγεί στον στρατό, και μετά τη θητεία του κατέβηκε στην Αθήνα – αυτή τη φορά με τη συγκατάθεση του πατέρα του – αποφασισμένος να κάνει το θέατρο ζωή του.

Η πρώτη του σημαντική εμφάνιση καταγράφεται το 1933, στην οπερέτα του Φραντς Λέχαρ «Η Εύθυμη Χήρα», σε ανέβασμα του θιάσου Μίλερ στην Αθήνα. Μέχρι το 1942 κινήθηκε σταθερά στον χώρο της όπερας/οπερέτας, συνεργαζόμενος κυρίως με θιάσους όπως εκείνος του Παρασκευά Οικονόμου, συμμετέχοντας σε έργα όπως «Η χώρα των κουδουνιών», «Σιγανό ποτάμι», «Τζούλια».

Το 1942 κάνει μια καθοριστική στροφή: συγκροτεί επιθεωρησιακό θίασο μαζί με τον Νίκο Σταυρίδη και από εκεί και πέρα γίνεται “σπίτι” του η επιθεώρηση. Συνεργάζεται με κορυφαία ονόματα και θιάσους: αδελφές Καλουτά, Βασίλης Λογοθετίδης, Κώστας Χατζηχρήστος, Τάκης Μηλιάδης και πολλούς ακόμη. Σε αυτό το είδος άφησε εποχή με νούμερα που έμειναν στη μνήμη του κοινού, όπως το «Γιουπιγιάγια στην Κατοχή», το μεταπολεμικό «Δατ’ς Αμόρε» και αργότερα ο «Σταμούλης ο λοχίας» τη δεκαετία του ’70.

Παρότι η φυσική του σκηνή ήταν η επιθεώρηση, είχε και λίγες – αλλά αξιοσημείωτες – εμφανίσεις στην “πρόζα”. Ανάμεσά τους, το 1956 στο σεξπιρικό «Όνειρο θερινής νυκτός» με τον θίασο του Νίκου Χατζίσκου και το 1958 στη «Δικηγορίνα» με τον θίασο του Δημήτρη Μυράτ.

Παράλληλα, ο Στολίγκας πέρασε και στην οθόνη, συμμετέχοντας σε πλήθος ταινιών του ελληνικού κινηματογράφου. Ανάμεσα στις γνωστές εμφανίσεις του συγκαταλέγονται οι ταινίες «Ο Εμίρης και ο κακομοίρης», «Έξω οι κλέφτες», ενώ εμφανίστηκε και σε έργα όπως «Το ταξίδι του μέλιτος» του Γιώργου Πανουσόπουλου, καθώς και σε παραγωγές όπως «Μουσίτσα και Χαρούμενοι Αλήτες» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Η υγεία του, ωστόσο, άρχισε να περιορίζει σταδιακά τη δράση του. Το 1967 υπέστη το πρώτο του έμφραγμα, την περίοδο που έπαιζε στην επιθεώρηση «Γιεγιέδες και Μπουζούκια», γεγονός που τον οδήγησε σε πιο αραιές εμφανίσεις. Η τελευταία θεατρική του παρουσία ήταν το καλοκαίρι του 1979 στην επιθεώρηση του Νίκου Αθερινού «Κουπόνια και μονά-ζυγά» στο θέατρο Λουζιτάνια. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για τελευταία φορά τον Νοέμβριο του 1982, στην κωμωδία του Κώστα Καραγιάννη «Ο Παπασούζας φαντομάς».

Ο Κούλης Στολίγκας έφυγε από τη ζωή στις 24 Φεβρουαρίου 1984, σε ηλικία 75 ετών, από έμφραγμα και εγκεφαλικό. Τα τελευταία χρόνια ζούσε μακριά από τη δημοσιότητα, μαζί με τις δύο αδελφές του, χωρίς να αποκτήσει παιδιά. Έμεινε στη μνήμη ως ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της επιθεώρησης και της οπερέτας: αγαπητός στο κοινό που ψυχαγώγησε για δεκαετίες, αλλά και βαθιά εκτιμημένος ανάμεσα στους συναδέλφους του.

Φιλμογραφία

Με πληροφορίες από ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ