Γεννήθηκα με…

Και άλλα πολλά.
Γεννηθήκαμε για τις αντιξοότητες , λέω και ξαναλέω μέσα μου , για να μη με δω να πέφτω στα πατώματα και κυρίως να μη χαρούν , όσοι το επιδίωξαν, αλλά( δεν τους βγήκε)!
Εμείς οι θνητοί , δεν έχουμε το δικαίωμα της κατ εξακολούθησιν , λαθών και παραλείψεων , καθότι η ζωή μας είναι μία και μοναδική , εδώ κάτω , στη Γη.
Επιβάλλεται να μας κάνουμε να νιώσουμε όχι απλά ότι αξίζουμε , αλλά κυρίως , πως δεν έχουμε την υποχρέωση να το αποδείξουμε όλο αυτό σε κανέναν άλλο , εκτός απ τον ίδιο μας τον εαυτό.
Στηρίζουμε τις επιλογές , τα θέλω μας και το μόνο που θέλουμε να βιώσουμε , είναι να γίνονται σεβαστές και πάντα αποδεκτές , φυσικά στο μέτρο της λογικής και όχι της παράννοιας.
Καταθέτουμε τα χαρτιά μας , ανοιχτά και ξεκάθαρα και απαιτούμε πια , χωρίς να το διαπραγματευόμαστε καν, να γινόμαστε πιστευτοί , καθώς δε συντρέχει κανένας λόγος αμφιβολίας, αποδεδειγμένα και διαυγέστατα.
Σ αυτό το μάταιο κόσμο που όλοι κατοικούμε , συνυπάρχουμε , τι το ωραιότερο , το καλύτερο και το ομορφότερο , να δεχόμαστε τον άλλον με τα καλά του και τα στραβά του, αρκεί να μη συμμετέχει στα δικά μας όρια και περιορίσεις που χουμε βάλει , καταπατώντας τα και αφαιρώντας τα κιόλας.
Μια κατάσταση που έχουμε κληθεί , αν όχι να την τελειοποιήσουμε , παρά να συνδράμουμε για το καλό όλων μας , στη σταθεροποίησή της και κυρίως σε εκείνα τα ευμετάβλητά της στοιχεία , ώστε να της δώσουμε ανάσες και καθοδηγήσεις ώστε να τηρηθεί η μονιμοποίησή της, πιστέψτε με , μόνο ευεργετικά θα δράσει απέναντί μας , αμφίδρομα και καθοριστικά σίγουρα.

γράφει:Αννα Ζανιδάκη