31 Οκτωβρίου 1975: Κυκλοφορεί το «Bohemian Rhapsody»

Το «Bohemian Rhapsody» βγαίνει σε σινγκλ παρά την αντίρρηση της εταιρείας

Στις 31 Οκτωβρίου 1975 η EMI κυκλοφόρησε στη Βρετανία ένα σινγκλ διάρκειας πέντε λεπτών και πενήντα πέντε δευτερολέπτων. Για τα δεδομένα του ραδιοφώνου της εποχής ήταν σχεδόν διπλάσιο από το επιτρεπτό. Η δισκογραφική δεν ήθελε να το βγάλει καθόλου ως σινγκλ.

Το τραγούδι το είχε γράψει ο Φρέντι Μέρκιουρι και ο ίδιος το αποκαλούσε «ψευτο-όπερα». Δεν είχε ρεφρέν με τη συνηθισμένη έννοια: ήταν μπαλάντα, μετά οπερατικό μέρος, μετά σκληρό ροκ, μετά πάλι ηρεμία. Τίποτα από αυτά δεν υπήρχε στο εγχειρίδιο της επιτυχίας.

Οι ηχογραφήσεις ξεκίνησαν στις 24 Αυγούστου 1975 στο στούντιο Rockfield, κοντά στο Μόνμουθ της Ουαλίας, μετά από τρεις εβδομάδες πρόβες. Συνεχίστηκαν σε άλλα πέντε στούντιο. Το οπερατικό κομμάτι χτίστηκε με αλλεπάλληλες επικαλύψεις φωνών· ο παραγωγός Ρόι Τόμας Μπέικερ έχει διηγηθεί ότι κάθε φορά που ο Μέρκιουρι ζητούσε να προσθέσει ακόμη μία φωνή, εκείνος κολλούσε άλλο ένα κομμάτι ταινίας στη μπομπίνα. Ήταν το ακριβότερο σινγκλ που είχε γίνει ποτέ ως τότε.

Το αποτέλεσμα δικαίωσε κάθε υπερβολή. Έμεινε εννέα εβδομάδες στο Νο. 1 της Βρετανίας και ως το τέλος Ιανουαρίου του 1976 είχε ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Από την κορυφή το έριξε τελικά το «Mamma Mia» των ABBA.

Υπάρχει και μια δεύτερη καινοτομία, που ίσως μέτρησε εξίσου. Στις 10 Νοεμβρίου 1975 οι Queen γύρισαν προωθητικό βίντεο για το τραγούδι, σε σκηνοθεσία Μπρους Γκάουερς. Ολόκληρο το γύρισμα κράτησε τέσσερις ώρες. Ήταν κίνηση ασυνήθιστη για την εποχή το MTV δεν υπήρχε καν και το αποτέλεσμα θεωρείται ότι έσπρωξε αποφασιστικά την εξέλιξη του μουσικού βίντεο ως μέσου. Από εκείνη τη στιγμή οι Queen γύριζαν βίντεο για κάθε σινγκλ τους, και σύντομα τους ακολούθησαν όλοι.

Στην Αμερική η υποδοχή ήταν αρχικά πιο χλιαρή. Το τραγούδι εκεί έγινε μαζικό φαινόμενο δεκαεπτά χρόνια αργότερα, το 1992, όταν εμφανίστηκε στην ταινία «Wayne’s World» και ξανά μετά την κινηματογραφική βιογραφία του 2018.

Το 2002 το βιβλίο Γκίνες το ανέδειξε αγαπημένο βρετανικό σινγκλ όλων των εποχών. Το 2004 μπήκε στο Grammy Hall of Fame. Το 2012, σε πανεθνική ψηφοφορία για το καλύτερο Νο. 1 των τελευταίων εξήντα χρόνων, βγήκε πρώτο.

Πενήντα ένα χρόνια μετά, το τραγούδι που δεν χωρούσε στα ραδιοφωνικά πρότυπα είναι από εκείνα που ολόκληρα στάδια τραγουδούν απέξω και στα τέσσερα διαφορετικά του μέρη.

Τι άλλο έγινε στις 31 Οκτωβρίου