16 Οκτωβρίου 1968: Κυκλοφορεί το «Electric Ladyland»

16 Οκτωβρίου 1968: Το «Electric Ladyland» βγαίνει στα δισκοπωλεία και ο Χέντριξ μισεί το εξώφυλλό του

Στις 16 Οκτωβρίου 1968 η Reprise κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες το «Electric Ladyland», τον τρίτο και τελευταίο δίσκο στούντιο του Jimi Hendrix Experience. Στη Βρετανία βγήκε εννιά μέρες αργότερα. Ήταν το μοναδικό διπλό άλμπουμ του συγκροτήματος και το μοναδικό που έφτασε στο Νο. 1.

Ήταν επίσης το μοναδικό που παρήγαγε ο ίδιος ο Χέντριξ. Στη διάρκεια των ηχογραφήσεων ο Τσας Τσάντλερ, ο άνθρωπος που τον είχε ανακαλύψει στη Νέα Υόρκη και τον είχε φέρει στο Λονδίνο αποχώρησε από τη θέση του παραγωγού, κουρασμένος από τις ατελείωτες λήψεις και από τον κόσμο που σύχναζε στο στούντιο. Στο εξώφυλλο γράφτηκε ότι ο δίσκος «παρήχθη και σκηνοθετήθηκε από τον Τζίμι Χέντριξ», κάτι που ενόχλησε τον Τσάντλερ, αφού είχε δουλέψει σε αρκετά κομμάτια.

Το συγκρότημα είχε ήδη αρχίσει να διαλύεται. Ο μπασίστας Νόελ Ρέντινγκ απουσίαζε όλο και πιο συχνά και ο Χέντριξ έπαιζε ο ίδιος μπάσο. Στο δεκατριάλεπτο «1983… (A Merman I Should Turn to Be)» παίζει κιθάρες, μπάσο, κρουστά και τραγουδά με τον Μιτς Μίτσελ στα τύμπανα και τον Κρις Γουντ στο φλάουτο.

Μέσα στον δίσκο υπάρχει και η διασκευή που ξεπέρασε το πρωτότυπο: το «All Along the Watchtower» του Μπομπ Ντίλαν, που έγινε το πιο εμπορικό σινγκλ του συγκροτήματος. Μαζί του το «Voodoo Child (Slight Return)» και το «Crosstown Traffic».

Το κεφάλαιο όμως που απασχόλησε περισσότερο τον Τύπο της εποχής ήταν το εξώφυλλο. Το καλλιτεχνικό τμήμα της βρετανικής Track Records αποφάσισε μόνο του να βάλει φωτογραφία με δεκαεννιά γυμνές γυναίκες. Σύμφωνα με όσα έχουν γραφτεί, ο επικεφαλής της εταιρείας έστειλε φωτογράφο σε παράνομο μπαρ του Λονδίνου προσφέροντας πέντε λίρες για τοπλές και δέκα για πλήρη γύμνια. Ο Χέντριξ δεν είχε ιδέα.

Όταν το είδε, εξοργίστηκε. Αρκετά βρετανικά δισκοπωλεία απέσυραν τον δίσκο από τα ράφια. Εκείνος έγραψε ένα λεπτομερές γράμμα στην αμερικανική του εταιρεία, με σκίτσα, εξηγώντας ακριβώς τι ήθελε: φωτογραφία του συγκροτήματος με παιδιά, στο άγαλμα της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων του Σέντραλ Παρκ. Η Reprise τον αγνόησε και επέλεξε το κόκκινο-κίτρινο κοντινό πλάνο του προσώπου του. Η επιθυμία του εκπληρώθηκε μισό αιώνα αργότερα, στην επετειακή επανέκδοση του 2018.

Οι κριτικοί του 1968 μπερδεύτηκαν ο δίσκος ήταν πολύ μεγάλος, πολύ ανομοιογενής, πολύ πειραματικός για τα μέτρα τους. Σήμερα το περιοδικό Rolling Stone τον κατατάσσει 53ο στα πεντακόσια σημαντικότερα άλμπουμ όλων των εποχών.

Ήταν ο τελευταίος δίσκος στούντιο που κυκλοφόρησε όσο ζούσε. Λιγότερο από δύο χρόνια αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 1970, ο Χέντριξ ήταν νεκρός στα είκοσι εφτά του.

Τι άλλο έγινε στις 16 Οκτωβρίου