«Οδός Ονείρων» 1962: η βραδιά που ο Χατζιδάκις άλλαξε το μουσικό θέατρο

Το καλοκαίρι του 1962, μια παράσταση στην Αθήνα δοκίμασε να ενώσει το τραγούδι, τη σάτιρα, τον χορό και την ποίηση με τρόπο ασυνήθιστο για την εποχή της. Η «Οδός Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι έκανε πρεμιέρα στις 14 Ιουνίου 1962, στο θέατρο Μετροπόλιταν της λεωφόρου Αλεξάνδρας, και άφησε πίσω της μουσικές που εξακολουθούν να ακούγονται.

Μια σκηνή γεμάτη διαφορετικούς κόσμους

Στη δημιουργία της παράστασης συνεργάστηκαν ο Χατζιδάκις, ο σκηνοθέτης Αλέξης Σολομός, ο ζωγράφος και σκιτσογράφος Μίνως Αργυράκης και ο χορογράφος Μανώλης Καστρινός. Στη σκηνή συναντήθηκαν ο Δημήτρης Χορν, η Ρένα Βλαχοπούλου, η Μάρω Κοντού, ο Λάκης Παππάς, η Ζωή Φυτούση και νεότεροι καλλιτέχνες, ανάμεσά τους ο Γιώργος Μαρίνος.

Η παράσταση δεν ακολούθησε τη λογική μιας απλής ακολουθίας από επιθεωρησιακά νούμερα. Επιχείρησε να φτιάξει έναν κόσμο όπου τα σκίτσα, οι χαρακτήρες, η μουσική και οι μικρές ιστορίες συνδέονταν μεταξύ τους. Ο τίτλος δεν περιέγραφε έναν πραγματικό δρόμο, αλλά έναν φανταστικό τόπο συνάντησης ανθρώπων και ονείρων.

Τα τραγούδια απέκτησαν δική τους ζωή

Από την «Οδό Ονείρων» ξεπήδησαν κομμάτια που συνέχισαν τη διαδρομή τους έξω από το θέατρο. Ο «Ηθοποιός», συνδεδεμένος με τη φωνή του Δημήτρη Χορν, και ο «Κυρ Μιχάλης», σε στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη και ερμηνεία Λάκη Παππά, αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα. Η δισκογραφική αποτύπωση του έργου το 1962 βοήθησε τη μουσική του να φτάσει και σε ανθρώπους που δεν είχαν δει την παράσταση.

Η ίδια η πρεμιέρα είχε έναν ενδιαφέροντα αντίλογο. Μια κριτική της εφημερίδας Εστία το 1962, που διασώζεται σήμερα στα ιστορικά «Αθηναϊκά», αντιμετώπισε επιφυλακτικά το θεατρικό αποτέλεσμα, ξεχωρίζοντας ωστόσο το μουσικό του μέρος. Η μεταγενέστερη θέση της «Οδού Ονείρων» στη συλλογική μνήμη δείχνει ότι η αξία μιας παράστασης δεν κρίνεται πάντα οριστικά την πρώτη της βραδιά.

Μια κληρονομιά πέρα από την εποχή της

Η «Οδός Ονείρων» παραμένει σημείο αναφοράς επειδή έφερε στο ίδιο τραπέζι το δημοφιλές θέαμα και την προσωπική καλλιτεχνική ματιά. Ήταν μια στιγμή όπου το ελληνικό μουσικό θέατρο τόλμησε να ονειρευτεί διαφορετικά.

Για την ιστορία της παράστασης υπάρχουν στοιχεία στο αρχείο της retroDB, στο δημοσιευμένο ιστορικό τεκμήριο της «Εστίας». Στο Svoice μπορείτε να διαβάσετε και το βιογραφικό αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι.