«Τα παιδιά του Πειραιά»: Το Όσκαρ που δεν πήγε κανείς να πάρει

«Τα παιδιά του Πειραιά»: το Όσκαρ που δεν πήγε κανείς να πάρει

Είναι ίσως το πιο γνωστό ελληνικό τραγούδι στον κόσμο, μαζί με το συρτάκι. Ο συνθέτης του όμως, ο Μάνος Χατζιδάκις, όχι μόνο δεν το αγάπησε, αλλά πάλεψε χρόνια να ξεφύγει από τη φήμη που του έφερε.

Ένα τραγούδι γραμμένο στο πόδι

Το τραγούδι ακούστηκε για πρώτη φορά από τη Μελίνα Μερκούρη στην ταινία του Ζυλ Ντασέν «Ποτέ την Κυριακή» (1960). Λέγεται ότι οι δημιουργοί της ταινίας πίεζαν τον Χατζιδάκι, που καθυστερούσε να το παραδώσει, και εκείνος το έγραψε σε χρόνο ρεκόρ, με διάθεση αυτοσαρκασμού, για να ξεμπερδεύει. Έγινε μία από τις μεγαλύτερες διεθνείς επιτυχίες ελληνικής μουσικής και ηχογραφήθηκε σε δεκάδες γλώσσες.

Μια απονομή χωρίς νικητή στην αίθουσα

Στις 17 Απριλίου 1961, το τραγούδι ήταν το φαβορί για το Όσκαρ Πρωτότυπου Τραγουδιού, και μάλιστα το ερμήνευσε ζωντανά στην τελετή η Κόνι Φράνσις. Όταν ανακοινώθηκε ο νικητής, κανείς δεν ανέβηκε στη σκηνή. Ο Χατζιδάκις δεν ήταν εκεί, και δεν είχε στείλει κανέναν να παραλάβει το βραβείο. Ο οικοδεσπότης Μπομπ Χόουπ έκανε ένα αστείο για να καλύψει το κενό και, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, πήρε τελικά ο ίδιος το αγαλματίδιο. Όπως αναφέρεται, ήταν η πρώτη φορά που η Αμερικανική Ακαδημία βράβευε ξενόγλωσσο τραγούδι.

Το αγαλματίδιο που χάθηκε

Η Ακαδημία έστειλε το Όσκαρ ταχυδρομικώς, αλλά χάθηκε στο δρόμο. Κατά μία εκδοχή, κλάπηκε κάπου στα Βαλκάνια. Ο Χατζιδάκις φωτογραφήθηκε με το Όσκαρ της Κατίνας Παξινού, που του το «δάνεισε», και αργότερα του έστειλαν αντίγραφο του δικού του.

Στην αρχή η στάση του δεν ήταν απαξιωτική. Λίγες μέρες μετά τη βράβευση είπε πως το Όσκαρ είναι «μια μεγάλη και βαριά υποχρέωση». Αργότερα όμως έγραψε ότι πάλεψε χρόνια να αφαιρέσει από την πλάτη του αυτόν τον «τίτλο τιμής». Δέκα χρόνια μετά, πέταξε το Όσκαρ στα σκουπίδια. Το περιμάζεψε η οικιακή βοηθός του και το έδωσε στην αδελφή του, Μιράντα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, πούλησε και τα δικαιώματα του τραγουδιού, ώστε να φτιάξει τα δόντια του.

Γιατί το απαξίωσε

Ο Χατζιδάκις έβλεπε τον κόσμο με κριτήριο την αισθητική και φοβόταν ότι τη μόλυνε με «εύκολες» επιτυχίες. Εκείνα τα τραγούδια όμως τον έκαναν γνωστό σε κάθε σπίτι. Και, όσο κι αν δεν το αγάπησε, «Τα παιδιά του Πειραιά» μεγάλωσαν γενιές ανθρώπων.

Πηγές:

• CNN.gr, «Γιατί απεχθανόταν ο Χατζηδάκις το Όσκαρ;»
• Νέος Κόσμος, «Τα παιδιά του Πειραιά»
• travel.gr, «Η πολιτιστική ιστορία του Πειραιά»