3 Οκτωβρίου 1936. Γεννιέται στη Νέα Υόρκη ο Στιβ Ράιχ. Σήμερα κλείνει τα 90

3 Οκτωβρίου 1936: Ο Στιβ Ράιχ κλείνει τα 90  ο άνθρωπος που έφερε πίσω τον παλμό

Στις 3 Οκτωβρίου 1936 γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη ο Στίβεν Μάικλ Ράιχ, γιος ενός δικηγόρου και μιας τραγουδίστριας-στιχουργού του Μπρόντγουεϊ. Σπούδασε κρουστά με τον Ρόλαντ Κόλοφ, πρώτο τυμπανιστή της Φιλαρμονικής της Νέας Υόρκης, και σύνθεση στη Τζούλιαρντ και στο Mills College. Σήμερα κλείνει τα ενενήντα  και παραμένει από τους ελάχιστους εν ζωή συνθέτες για τους οποίους μπορεί να ειπωθεί, χωρίς υπερβολή, ότι άλλαξαν την πορεία της μουσικής.

Το 1964 βοήθησε στην πρώτη εκτέλεση του «In C» του Τέρι Ράιλι στο Σαν Φρανσίσκο. Λίγους μήνες αργότερα ολοκλήρωσε το «It’s Gonna Rain», δουλεύοντας με μαγνητοταινίες πάνω σε ένα κήρυγμα για το τέλος του κόσμου, ηχογραφημένο στον δρόμο από έναν πεντηκοστιανό ιεροκήρυκα, τον αδελφό Γουόλτερ.

Εκεί συνέβη και το ατύχημα που γέννησε μια ολόκληρη αισθητική. Δύο μαγνητόφωνα δεν ήταν συγχρονισμένα, και οι δύο ίδιες λούπες άρχισαν να ξεφεύγουν σιγά σιγά η μία από την άλλη. Από τη σύμπτωση προέκυψε το phasing  η τεχνική όπου δύο πανομοιότυπες φράσεις μετατοπίζονται βαθμιαία, παράγοντας μοτίβα που κανείς δεν έγραψε. Ο Ράιχ αντιλήφθηκε αμέσως τι είχε στα χέρια του και πέρασε την υπόλοιπη δεκαετία μεταφέροντας την αρχή αυτή σε ζωντανά όργανα: «Piano Phase», «Violin Phase», «Clapping Music», «Drumming».

Οι επιρροές του δεν ήταν οι αναμενόμενες για έναν Αμερικανό συνθέτη της εποχής. Άκουγε Τζον Κολτρέιν, μελέτησε κρουστά της Γκάνα και γκαμελάν της Βάλι. Το αποτέλεσμα ήταν μουσική με χρώμα, σφυγμό και επανάληψη, ακριβώς ό,τι είχε αποκηρύξει η μεταπολεμική πρωτοπορία.

Το 1976 ολοκλήρωσε το «Music for 18 Musicians», δομημένο γύρω από έναν κύκλο έντεκα συγχορδιών. Θεωρείται από τα πολιτισμικά ορόσημα του 20ού αιώνα και είναι το έργο με το οποίο ο μινιμαλισμός ενηλικιώθηκε.

Το 1988 ήρθε το «Different Trains», για κουαρτέτο εγχόρδων και μαγνητοταινία — γραμμένο, όπως έχει πει ο ίδιος, σε έναν Macintosh Plus. Ο Ράιχ αντιπαραθέτει τις δικές του παιδικές αναμνήσεις από ταξίδια με τρένο στην Αμερική με τα τρένα που μετέφεραν παιδιά στον θάνατο στην Ευρώπη των ναζί, χρησιμοποιώντας μαρτυρίες επιζώντων του Ολοκαυτώματος ως μελωδικό υλικό. Παραμένει ένα από τα συγκλονιστικότερα έργα μνήμης που γράφτηκαν ποτέ.

Ακολούθησαν δύο Grammy, το βραβείο Praemium Imperiale το 2006 και το Πούλιτζερ Μουσικής το 2009 για το «Double Sextet». Η επιρροή του ξεπέρασε από νωρίς τα όρια της λόγιας μουσικής: το «Electric Counterpoint», γραμμένο για τον Πατ Μεθένι, το έπαιξε ο Τζόνι Γκρίνγουντ των Radiohead μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες κόσμο στο Γκλάστονμπερι.

Στα ενενήντα του δεν έχει σταματήσει. Ετοιμάζει νέο έργο για το σύνολο του Κόλιν Κάρι, το «In All Your Ways», πάνω σε κείμενο από τις Παροιμίες. Εξήντα χρόνια μετά από δύο ασυγχρόνιστα μαγνητόφωνα σε ένα δωμάτιο του Σαν Φρανσίσκο.

Τι άλλο έγινε στις 3 Οκτωβρίου