11 Οκτωβρίου 2022: Ο θάνατος της Άντζελα Λάνσμπερι

11 Οκτωβρίου 2022: Φεύγει η Άντζελα Λάνσμπερι, πέντε μέρες πριν τα 97α γενέθλιά της

Στις 11 Οκτωβρίου 2022, στη μιάμιση τα ξημερώματα, η Άντζελα Λάνσμπερι πέθανε στον ύπνο της, στο σπίτι της στο Λος Άντζελες. Ήταν 96 ετών της έλειπαν πέντε μέρες για τα ενενήντα εφτά της γενέθλια.

Είχε γεννηθεί στο Λονδίνο στις 16 Οκτωβρίου 1925, κόρη της Ιρλανδής ηθοποιού Μόινα Μακγκίλ και του εμπόρου ξυλείας Έντγκαρ Λάνσμπερι. Ο πατέρας της πέθανε όταν εκείνη ήταν εννιά. Η οικογένεια βρέθηκε στην Αμερική στα χρόνια του πολέμου, και η δεκαοκτάχρονη Άντζελα πήρε αμέσως υποψηφιότητα για Όσκαρ με την πρώτη της κιόλας ταινία.

Ακολούθησαν είκοσι χρόνια στο Χόλιγουντ, με έναν περίεργο περιορισμό: το ώριμο παρουσιαστικό της έκανε τους παραγωγούς να της δίνουν συνεχώς ρόλους πολύ μεγαλύτερων γυναικών. Κουρασμένη από το τυποποιημένο αυτό καλούπι, άλλαξε εντελώς δρόμο.

Πήγε στο Μπρόντγουεϊ και εκεί, περασμένα τα σαράντα, έγινε σταρ. Το 1966 κέρδισε Tony για τη «Mame», το 1969 για το «Dear World», το 1975 για το «Gypsy» και το 1979 για τον «Sweeney Todd», όπου έπαιζε την κυρία Λόβετ, τη ζαχαροπλάστισσα με τις ανατριχιαστικές πίτες. Ένα πέμπτο Tony ήρθε πολύ αργότερα, το 2009. Οι New York Times την αποκάλεσαν «πρώτη κυρία του μουσικού θεάτρου».

Στο ευρύ κοινό έγινε γνωστή από τη δεκαετία του ’80 ως Τζέσικα Φλέτσερ, η συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων που λύνει εγκλήματα, ρόλος που κράτησε δώδεκα χρόνια και της χάρισε δεκαοκτώ υποψηφιότητες Emmy. Δεν κέρδισε ποτέ καμία.

Το 1991 ήρθε ο ρόλος για τον οποίο την ξέρουν οι μικρότερες γενιές: η κυρία Ποτς, η τσαγιέρα, στην «Πεντάμορφη και το Τέρας» της Disney. Τραγούδησε και το ομότιτλο τραγούδι της ταινίας. Το ηχογράφησε σε μία μόνο λήψη παρότι, όπως έλεγε, θεωρούσε αρχικά ότι δεν ήταν η κατάλληλη για αυτό. Το τραγούδι κέρδισε το Όσκαρ Πρωτότυπου Τραγουδιού και η ταινία έγινε η πρώτη animation που ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.

Η καριέρα της άγγιξε τα ογδόντα χρόνια. Τρεις υποψηφιότητες Όσκαρ και ένα τιμητικό, έξι Χρυσές Σφαίρες, πέντε Tony και, λίγους μόλις μήνες πριν φύγει, βραβείο Συνολικής Προσφοράς στην εβδομηκοστή πέμπτη τελετή των Tony.

Ήταν από τους τελευταίους επιζώντες σταρ της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ. Είχε περάσει δύσκολα χρόνια με την οικογένειά της, είχε δει το σπίτι της στο Μαλιμπού να καίγεται, και είχε παντρευτεί τον Πίτερ Σο για πενήντα τρία χρόνια. Όπως είχε πει η ίδια, ήθελε οι γυναίκες της ηλικίας της να εμφανίζονται όπως πραγματικά είναι: ζωντανά, παραγωγικά μέλη της κοινωνίας.