7 Οκτωβρίου 1938: Τζούντι Γκάρλαντ η ηχογράφηση του «Over the Rainbow»

7 Οκτωβρίου 1938: Η δεκαεξάχρονη Τζούντι Γκάρλαντ ηχογραφεί το τραγούδι που παραλίγο να κοπεί

Στις 7 Οκτωβρίου 1938, σε ένα στούντιο της MGM, μια δεκαεξάχρονη ηθοποιός ηχογράφησε ένα τραγούδι για ταινία που δεν είχε ακόμη γυριστεί. Η ενορχήστρωση ήταν του Μάρεϊ Κάτερ, το τραγούδι λεγόταν «Over the Rainbow» και η κοπέλα Τζούντι Γκάρλαντ. Παραλίγο να μην ακουστεί ποτέ.

Τη μουσική την είχε γράψει ο Χάρολντ Άρλεν και τους στίχους ο Γιπ Χάρμπουργκ. Ο Άρλεν διηγούνταν ότι η μελωδία του ήρθε ξαφνικά ενώ η γυναίκα του οδηγούσε στο Σάνσετ — σταμάτησαν για να την κρατήσει. Ο Χάρμπουργκ όμως, όταν την πρωτάκουσε, δεν την συμπάθησε: ο Άρλεν του την έπαιξε σε μια πομπώδη εκδοχή για πιάνο που θύμιζε περισσότερο εμβατήριο παρά νανούρισμα. Χρειάστηκε, σύμφωνα με όσα έχουν γραφτεί, η παρέμβαση του Άιρα Γκέρσουιν, που πρότεινε να την παίξει πιο ανάλαφρα, για να πειστεί ο στιχουργός.

Το ζόρι όμως ήρθε αργότερα. Στις δοκιμαστικές προβολές του καλοκαιριού του 1939, τα στελέχη της MGM αποφάσισαν ότι το τραγούδι καθυστερούσε την αρχή της ταινίας. Μερικοί θεώρησαν και υποτιμητικό να τραγουδά η πρωταγωνίστρια σε έναν στάβλο. Το «Over the Rainbow» κόπηκε από το μοντάζ.

Το έσωσαν ο ίδιος ο Άρλεν και ο βοηθός παραγωγός Άρθουρ Φρίντ, που πίεσαν ώσπου να επανενταχθεί. Η φράση που αποδίδεται στον Φρίντ έμεινε: ή μένει το τραγούδι ή φεύγω εγώ. Μια επανάληψή του, στη σκηνή όπου η Ντόροθι είναι κλεισμένη στον πύργο της μάγισσας, κόπηκε οριστικά και δεν υπάρχει στην ταινία.

Τον επόμενο χρόνο το τραγούδι κέρδισε το Όσκαρ Πρωτότυπου Τραγουδιού. Η Γκάρλαντ το ηχογράφησε ξανά, σε διαφορετική εκδοχή, για τη Decca τον Σεπτέμβριο του 1939 — αυτή είναι η εμπορική εκτέλεση που κυκλοφόρησε σε δίσκο και που το 1981 μπήκε στο Grammy Hall of Fame.

Από εκεί και πέρα το «Over the Rainbow» δεν την άφησε ποτέ. Το τραγουδούσε σε κάθε εμφάνιση για τριάντα χρόνια, μέχρι τον θάνατό της το 1969. Σε γράμμα της στον Άρλεν έγραψε ότι είχε γίνει κομμάτι της ζωής της. Το 1943 το τραγούδησε στα αμερικανικά στρατεύματα, που το υιοθέτησαν στην Ευρώπη ως σύμβολο της πατρίδας.

Σήμερα το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου το κατατάσσει πρώτο ανάμεσα σε όλα τα τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ για ταινία, και η κοινή λίστα της RIAA με το Εθνικό Ίδρυμα Τεχνών το έχει στην κορυφή των τραγουδιών του αιώνα. Αμέτρητες διασκευές το ακολούθησαν, από τον Έρικ Κλάπτον ως την ουκουλέλε του Ισραέλ Καμακαβίβο’ολε.

Ογδόντα οκτώ χρόνια μετά από εκείνο το πρωινό στο στούντιο, αξίζει να θυμόμαστε ότι το πιο αγαπημένο τραγούδι του αμερικανικού κινηματογράφου υπήρξε, για λίγες εβδομάδες, κομμένο υλικό.

Τι άλλο έγινε στις 7 Οκτωβρίου