3 Νοεμβρίου 1801: 225 χρόνια από τη γέννηση του Μπελίνι

3 Νοεμβρίου 1801: Γεννιέται ο Μπελίνι ο συνθέτης που έζησε 33 χρόνια και άφησε τη «Νόρμα»

Στις 3 Νοεμβρίου 1801 γεννήθηκε στην Κατάνια της Σικελίας ο Βιντσέντσο Μπελίνι. Σήμερα κλείνουν διακόσια είκοσι πέντε χρόνια από τη γέννηση ενός ανθρώπου που πρόλαβε να ζήσει μόλις τριάντα τρία.

Γεννήθηκε μέσα στη μουσική. Ο παππούς του ήταν οργανίστας και δάσκαλος, ο πατέρας του Ροζάριο αρχιμουσικός και συνθέτης εκκλησιαστικής μουσικής. Τα πρώτα του μαθήματα τα πήρε από τον παππού του, και γύρω από τα παιδικά του χρόνια έχουν πλεχτεί θρύλοι: ότι τραγουδούσε άρια στους δεκαοκτώ μήνες, ότι έπαιζε πιάνο στα πέντε, ότι συνέθεσε τα πρώτα του κομμάτια στα έξι. Οι μελετητές θεωρούν τις αφηγήσεις αυτές υπερβολικές χωρίς όμως να αμφισβητεί κανείς το ταλέντο.

Με υποτροφία από τον δήμο της Κατάνιας σπούδασε στο Ωδείο της Νάπολης, όπου αποφοίτησε το 1825. Εκεί του δόθηκε και η πρώτη ευκαιρία να ανεβάσει δική του όπερα.

Στάθηκε τυχερός σε κάτι κρίσιμο: βρήκε συνεργάτη τον Φελίτσε Ρομάνι, τον καλύτερο λιμπρετίστα της Ιταλίας εκείνης της εποχής, με τον οποίο έγραψε έξι όπερες. Η ταχύτητα ήταν ιλιγγιώδης τους «Καπουλέτους και Μοντέκους», τη δική του εκδοχή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, την ολοκλήρωσε σε ενάμιση μήνα.

Το 1831 ήρθαν η «Υπνοβάτις» και η «Νόρμα». Και το 1835, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, οι «Πουριτανοί».

Ο ήχος του ήταν το μπελ κάντο στην καθαρότερη μορφή του: μακριές, απλές στην επιφάνεια μελωδίες που φαίνονται να ξεπηδούν από τις ίδιες τις λέξεις αντί να τους επιβάλλονται. Ο Σοπέν και ο Λιστ τον θαύμασαν. Ο Βάγκνερ, που σπανίως είχε καλή κουβέντα για κανέναν, γοητεύτηκε από τον τρόπο που έδενε μουσική και κείμενο. Ο Μπερλιόζ ήταν ο μόνος που έμεινε ασυγκίνητος.

Πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου 1835 στο Πιτό, έξω από το Παρίσι, σε ηλικία τριάντα τριών ετών. Έντεκα όπερες σε περίπου δέκα χρόνια καριέρας.

Το έργο του πέρασε δύσκολα χρόνια αφάνειας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Το ξανάφερε στο προσκήνιο, πάνω από έναν αιώνα μετά, η Μαρία Κάλλας, για την οποία η «Νόρμα» έγινε ο ρόλος-ταυτότητα. Χωρίς εκείνη, το μπελ κάντο ίσως να είχε μείνει υποσημείωση στα βιβλία.

Στην Κατάνια σήμερα το σπίτι όπου γεννήθηκε λειτουργεί ως Μουσείο Μπελίνι, από το 1930, και ο τάφος του βρίσκεται στον καθεδρικό ναό της πόλης. Διακόσια είκοσι πέντε χρόνια μετά, η «Νόρμα» ανεβαίνει κάθε χρόνο σε λυρικές σκηνές όλου του κόσμου.

Τι άλλο έγινε στις 3 Νοεμβρίου