Χρόνης Εξαρχάκος: 42 χρόνια από τον θάνατό του – Ο κωμικός που έκλεβε κάθε σκηνή

Χρόνης Εξαρχάκος: 42 χρόνια χωρίς τον αξεπέραστο «ατακαδόρο» του ελληνικού σινεμά

Σαράντα δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο του Χρόνη Εξαρχάκου, ενός ηθοποιού που δεν χρειάστηκε ποτέ να είναι ο βασικός πρωταγωνιστής για να κλέψει μια ολόκληρη σκηνή. Με τις γκριμάτσες, τον καταιγιστικό ρυθμό του λόγου και εκείνο το ιδιαίτερο κωμικό ένστικτο, άφησε πίσω του ρόλους που εξακολουθούν να προκαλούν γέλιο δεκαετίες αργότερα.

Ο Χρόνης Εξαρχάκος, κατά κόσμον Πολυχρόνης Έξαρχος, γεννήθηκε το 1932 στην Ερμούπολη της Σύρου και μεγάλωσε στην Πλάκα. Πριν βρεθεί μπροστά στα φώτα της σκηνής είχε εργαστεί ως τεχνικός σε θέατρα, ώσπου αποφάσισε να σπουδάσει υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη. Αποφοίτησε το 1963 και την ίδια χρονιά έκανε την πρώτη του θεατρική εμφάνιση στη «Βίλα των οργίων» με τον θίασο Αναλυτή–Ρηγόπουλου.

Ακολούθησαν συνεργασίες με σημαντικά ονόματα του ελληνικού θεάτρου. Έπαιξε δίπλα στον Μάνο Κατράκη στον «Ιούλιο Καίσαρα», συνεργάστηκε με την Κυρία Κατερίνα, ενώ το 1966 εμφανίστηκε στον «Γλάρο» του Τσέχωφ με τον Γιάννη Φέρτη και την Ξένια Καλογεροπούλου. Η παρουσία του στο θεατρικό «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια» τού έδωσε ακόμη μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα πριν το έργο περάσει και στη μεγάλη οθόνη.

Ο άνθρωπος που έκλεβε την παράσταση χωρίς να είναι πρωταγωνιστής

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε το 1964 και πολύ γρήγορα έγινε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φυσιογνωμίες της ελληνικής κωμωδίας. Συμμετείχε σε ταινίες όπως «Κάτι κουρασμένα παλικάρια», «Γοργόνες και μάγκες», «Μια κυρία στα μπουζούκια», «Η Παριζιάνα», «Μια Ελληνίδα στο χαρέμι», «Μαριχουάνα στοπ» και «Ο Κατεργάρης». Η Finos Film καταγράφει 13 ταινίες του στο δικό της κινηματογραφικό αρχείο.

Το ιδιαίτερο χάρισμά του ήταν ότι μπορούσε να πάρει ακόμη και έναν σχετικά μικρό ρόλο και να τον μετατρέψει σε κάτι που το κοινό θυμόταν μετά το τέλος της ταινίας. Ο γρήγορος τρόπος ομιλίας, οι εκφράσεις του προσώπου, οι αυτοσχεδιασμοί και το λεπτό σαρκαστικό χιούμορ του έγιναν ουσιαστικά η προσωπική του υπογραφή. Η ΕΡΤ σημειώνει ότι πολλές από τις ατάκες και τις ερμηνευτικές του στιγμές πέρασαν στην καθημερινή λαϊκή κουλτούρα.

Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε το 1973 στη σειρά της ΥΕΝΕΔ «Ένας απίθανος ντετέκτιβ», στον ρόλο του ιδιωτικού ντετέκτιβ Τίτου Χαρίτου, ενός ήρωα που μπλεκόταν διαρκώς σε απρόβλεπτες καταστάσεις.

Το πρόωρο τέλος

Ο Χρόνης Εξαρχάκος πέθανε στις 27 Σεπτεμβρίου 1984, στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας» της Αθήνας, σε ηλικία μόλις 52 ετών. Η πορεία του είχε κοπεί νωρίς, την ώρα που ήδη είχε καταφέρει να δημιουργήσει μια εντελώς προσωπική θέση στην ιστορία της ελληνικής κωμωδίας.

Σαράντα δύο χρόνια μετά, οι ταινίες του εξακολουθούν να προβάλλονται και οι σκηνές του να κυκλοφορούν από γενιά σε γενιά. Ίσως αυτό να είναι και το πιο απλό μέτρο της επιτυχίας του: μπορεί να πέρασαν δεκαετίες, όμως αρκούν λίγα δευτερόλεπτα με τον Χρόνη Εξαρχάκο στην οθόνη για να καταλάβεις αμέσως ποιος έχει κλέψει τη σκηνή.

Με στοιχεία από: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ